Kaya Egemen Look Book-4

Çıkalım mı?

Bunu büyüyünce cesaretini toplayıp sevdiği insana söyleyeceğini düşünmek çok eğlenceli. Şimdilik ben ona söylüyorum, bahçeye çıkarken. Bahçe kısmını seviyor da, giyinmekten hiç haz etmiyor. Babasına çekmiş sanırım, yeterince hızlı davranmazsam daralıveriyor hemen. Havalar biraz ısınsa da kurtulsak şu paltolardan!

Şekerleme

Kaya büyümeye devam ediyor. 9 Mart itibarı ile, ağzında 1 adet dişi var ve onu gayet de iyi kullanıyor. Ne bulursa ısırıyor, her eline geçeni-ayakları dahil- ağzına iteliyor. Böyle mışıl mışıl uyurken, birden dönüveriyor ya da. Artık yuvarlanıyor da. Oğlum çok güzel dürüm taklidi yapıyor.

Abi-Kardeş

Muzo'nun umursamama durumu son zamanlarda yerini sevgi gösterilerine bıraktı. Kaya'nın yanına gittiği zaman en yüksek perdeden torlamaya başlıyor, ayaklarına kafasını sürtüyor, bezini kokluyor. Sonra da gidip yakınına bir yere yerleşiyor.

Küçük Maymun

Kar Leoparı

Küçük kar leoparı, doğal ortamında kamufle oluyor. Hı hı, tabi, evet.

Yenilebilen Kitap Teknolojisi Ne Zaman Gelecek?

Büyük Anneanne, Büyük Dede ve Serpil Teyzesiyle

Baba Saçı

Babanın saçı anneninkinden fazla. Böyle böyle alışacak işte; çeşit çeşit, binbir türlü insanın varlığına.

İyi insanlar da var, kötüler de. İyi insan olmak, normal ve beklenilen sıradan bir durum olması gerekirken, artık övünülecek bir hal aldı. İyi insan olmakla övünüyoruz. Oğlumuz da öyle olsun istiyoruz bittabi. Ve şanslı olmasını umuyoruz tüm kalbimizle. Şanslı olsun. İyi insanlar olsun çevresinde. Gizli ajandalardan uzak olsun oğlumuz. Mutlu olabilsin kolayca. Şimdi olduğu gibi. Kolay gülsün ve ne kadar törpülenirse törpülensin, ruhunun derinliklerinde bir yerlerde içinden geldiği gibi ve yargılamadan yaşama dürtüsü kalsın. 

Umarım oğlanı, terbiye ve iyi ahlak eğitimi vermeye çalışırken bozan ebeveynlerden olmayız. Şimdilik olmuyoruz gibi. Şimdilik babasının saçlarını tutup çekince avucunun içinde kalıyor. Gülüyor sonra, biz de ona gülüyoruz. Ya da biz gülünce o da bize gülüyor. Oturup ayıklıyoruz saçları elinden.

Birazdan Uyanırım

Sabah, yataktan yeni çıkarılmış bir oğlan çocuğu. Daha uyku tulumu bile üzerinde, perdeler yeni açılmış, uyanmaya çalışıyor. Uyandığı zaman da sabah seremonisi baslayacak, çığlıklar ve şen kahkahalar eşliğinde. 

Bir Oyuncak Daha Emekliye mi Ayrılıyor?

Oyun halısının üzerinde hipnotize olmuş gibi dakikalarca durabilen Kaya, yuvarlanmaya başladığından beri tepesinden sallanan oyuncaklara pas vermiyor. Emeklemeye başlamasıyla beraber, oyuncak filan dinlemeden parke zemine atacak kendini sanki.

Balparmak

Hayır efendim Balparmak sadece bir bal markası değil. Kendisi somut olarak var ve oğlumun elinde ikamet etmekte. Kaya'nın en önemli uyku sinyali, bu parmak emme durumu. Anne karnında başladığı bu alışkanlığı şiddetle sürdürmekte. "Endişe etmeye gerek yok, bir süre sonra kendiliğinden bırakırlar, karışmayın" mealindeki o kadar okumaya rağmen, bir yandan da korkmuyor değilim bu parmak hep bu kadar lezzetli kalırsa ya diye. Bir yandan da 40 yaşına gelip de hala parmağını emen birini hiç tanımadığımı düşünüyorum. Ya da belki de bizim oğlan ilk olur :)