Kuzu
Günler hızla geçiyor, sen hızla büyüyorsun
oğlum. Sen büyürken, dünyada bir sürü birşeyler olmaya devam ediyor. Ortalık
yakılıp yıkılıyor, insanlar, çocuklar, hayvanlar ölüyor, birileri birilerini
eziyor. Bütün bunlar olurken, sen, zamanı durduruyorsun Kayacığım. Senin yanına
gelince her şey bitiyor. Korku, endişe, gelecek kaygısı yerini senin yumuşacık
yanaklarına, artık kokmaya başlayan pasta ayaklarına bırakıyor. Bir kere sarıldın
mı, bir kere gülümsedin mi kendimi unutuyorum, hayat duruyor ve içimi derin bir
huzur kaplıyor. Sanırım bu durum hep böyle olacak.
Neşeni kaybetme oğlum. Heyecanını, isteğini hiç
kaybetme. Karanlık günlerden o şekilde sıyrılabilirsin işte. Benim endişe
duyduğum o geleceği, memleketin bu saçma sapan halini öyle bertaraf edeceksin
işte. İsteklerinle, neşenle, heyecanınla, merakınla ve onların peşinden
giderek. İşte böyle düşündüğümde rahatlıyorum Kayacığım. Çok güzel olacak her
şey.


















