Kuzu

Günler hızla geçiyor, sen hızla büyüyorsun oğlum. Sen büyürken, dünyada bir sürü birşeyler olmaya devam ediyor. Ortalık yakılıp yıkılıyor, insanlar, çocuklar, hayvanlar ölüyor, birileri birilerini eziyor. Bütün bunlar olurken, sen, zamanı durduruyorsun Kayacığım. Senin yanına gelince her şey bitiyor. Korku, endişe, gelecek kaygısı yerini senin yumuşacık yanaklarına, artık kokmaya başlayan pasta ayaklarına bırakıyor. Bir kere sarıldın mı, bir kere gülümsedin mi kendimi unutuyorum, hayat duruyor ve içimi derin bir huzur kaplıyor. Sanırım bu durum hep böyle olacak.

Neşeni kaybetme oğlum. Heyecanını, isteğini hiç kaybetme. Karanlık günlerden o şekilde sıyrılabilirsin işte. Benim endişe duyduğum o geleceği, memleketin bu saçma sapan halini öyle bertaraf edeceksin işte. İsteklerinle, neşenle, heyecanınla, merakınla ve onların peşinden giderek. İşte böyle düşündüğümde rahatlıyorum Kayacığım. Çok güzel olacak her şey.