“Oturabiliyorum, Öyleyse Hep Oturayım!”

Yaşlanana kadar bunun türevleriyle devam edeceğiz galiba. Başka hiçbir nedene ihtiyaç duymadan, sırf yapabiliyor diye yapmak isteyecek bazı şeyleri. Koşmayı öğrendiğinde, sürekli koşarak gezen bir çocuğu vardı arkadaşlarımızdan birinin. Aslında bence çok güzel bir şey bu, kötü alışkanlıklar için kullanılmadığı sürece. Gülebildiği için hep gülsün, mutlu olabildiği için hep mutlu olsun, sevebildiği için sevmek istesin hep.