Çocukları Tokuşturma Seansları

Elif ve mini bebe Betigül'le buluşuyoruz. Bebeler hallerinden memnun. Beti'nin elbiseleri şahane. Bizimki pek bir mest oluyor doğrusu. Birbirlerinin kafasını-ayağını dürtüp kıyafetlerini çekiştirdikleri sırada fotoğraf çekmeyi akıl edememişiz ama bunlar da yeterli bilgi içeriyor bence. İki buluşmanın ikisi de pek bir huzurlu geçiyor. Eski arkadaşların aynı zamanlarda yavrulaması güzel bir şey. Deniz, Mila, Güneş ve Nar eksik.

Bir de şu var: İnsan çocuğu olduktan sonra idrak ediyor niye çocuklu insanların daha çok kendileri gibi çocuklularla daha sık görüştüğünü. Birbirinin halinden anlama durumu var çünkü. Uykusuzluk çeken, bezden taşan kakayla uğraşan, diş çıkaran, sebepsiz yere sıkılan/ağlayan/tepinen ve koşulsuz sevilen bebeden karşı tarafta da var. Buluşmadan erken ayrıldığında ya da sohbet ederken koltukta sızdığında sorun olmuyor. Hatta erken ayrılmanın ne kadar ince bir davranış olduğunu idrak ediyor insan. Otomatikman daha düşünceli insanlar haline geliyorsun.

Bir nevi kulüpmüş yani bu çocukluluk durumu.