Oyun

Bu oyun işi ebeveynler için büyük imtihanmış. Çocuk kuzu kuzu, serbest serbest oyun oynarken “o öyle değil böyle, onu bırak bunu al bak bu daha güzel” deyip elindekini almamak ya da “bak şimdi bununla böyle oynanır” dememek için kendimizi tutmamız gerekiyor ki çocuğun güzelim oyununu sabote etmeyelim, oyundan soğutmayalım. Garip bir görev bilinciyle, her dakika çocuğa birşeyler öğretmeye çalışan didaktik “öğretmen” ebeveynlerden hoşlanmıyorum ben. Oyun Kaya'nın güvenli özgürlük alanı, hayal dünyası, kişiliği öyle gelişecek. Öğrenmek oyunun bir sonucu zaten, başında birşeyler anlatıp durmasam da illa ki öğrenecek.

Bir de şöyle bir tuzak var; “Çocuğum 3 küpü üstüste koydu acaba çok mu zeki?” tuzağı. Ne olursa olsun, neyin normal olduğunu 100 kere okumuş, dinlemiş ebeveynler olsak da, yine de, eline şu geometrik şekilli oyuncağı aldığında, sessizliğe bürünüp huşu içinde ne yapacak acaba diye bekliyoruz. Yine de oyuncağa Rubik's Cube, Kaya'ya da deha muamelesi yapmamız bir an kadar sürüyor muhtemelen.